مهدی به نامه‌ی یک کارگر جنسی در ایران پاسخ می‌دهد

در این گواهی عمیقاً تأثیرگذار و آکنده از دلسوزی، عبدالله هاشم ابا الصادق (ع) به نامه‌ای دل‌سوزانه از یک کارگر جنسی ایرانی پاسخ می‌دهد. او که زیر بار شرم و گناه کمر خم کرده است، با چشمانی اشک‌بار می‌نویسد و به دشواری درخواست کمک می‌کند، زیرا پیشه‌اش مانع از آن شده است. واژه‌های او سنگینی دردش را حمل می‌کنند، و با این حال، او جرأت می‌کند قلبش را بگشاید و در جستجوی درک و امید باشد. با عشقی ژرف و حکمتی بزرگ، عبدالله هاشم ابا الصادق (ع) پاسخی قدرتمند به او می‌دهد و به او – و به همه‌ی ما – یادآوری می‌کند که او برای کسانی آمده است که شبیه او هستند: گناهکار، معتاد، قاتل و آن که دل‌شکسته است. این گواهی بازتابی از دلسوزی و پذیرش بی‌پایان رسالت الهی است که امید و شفا را به کسانی عرضه می‌دارد که احساس گم‌شدگی یا ناشایستگی می‌کنند.