همه، چه یهودی باشند چه مسیحی، اِ، چه مسلمان باشند چه هندو یا بودایی یا بی‌خدا، همه توافق دارند که اگر خدایی وجود دارد، آن خدا باید خوب باشد.
پیشنمایش متن
۳٬۶۷۹ کلمه
همه، چه یهودی باشند چه مسیحی، اِ، چه مسلمان باشند چه هندو یا بودایی یا بی‌خدا، همه توافق دارند که اگر خدایی وجود دارد، آن خدا باید خوب باشد. و همه توافق دارند که یک خدای خوب هرگز گوسفندان خود را گمراه نمی‌کند یا آفریده‌اش را گمراه نمی‌گذارد. پس یک خدای خوب باید، باید برای آفرینش راهی بگذارد که بتوانند با او ارتباط برقرار کنند.
باید طنابی از سوی خدای متعال به سوی آفرینش فرود آمده باشد. که اگر آفرینش محکم به آن چنگ زند، به دوزخ نرود، گمراه نشود یا به مسیرهای گمراه‌کننده‌ای نرود که در نهایت آن‌ها را به مکان‌های تاریکی یا بدبختی یا دوزخ بکشاند. در غیر این صورت، آن خدایی نیست که شایسته پرستش باشد. خدایی که فقط آفرینش را در میان انبوهی از فرقه‌ها و ادیان سردرگم رها کند که همگی ادعا می‌کنند تنها راه راست هستند و هر کدام می‌گویند سایر راه‌ها شما را به دوزخ خواهند برد. پس کسی که به این جهان می‌آید و واقعاً در جستجوی خداست، باید شماره تلفن خدا را بیابد. باید بداند چگونه تمیز دهد؟ چگونه خدا و راه راست را بیابد؟
فقط او را می‌خواهم. ای خدا، مهم نیست کیستی، اگر بودیسم راه راست است، می‌خواهم بودایی باشم. اگر مسیحیت راه راست است، می‌خواهم مسیحی باشم. اگر اسلام راه راست است، می‌خواهم مسلمان باشم. اِ، باید راهی برای فهمیدن آن وجود داشته باشد و همین چیزی بود که در دعوت احمد حسن و پیام احمد حسن و پی…
خواندن متن کامل
ام این دَعوه و دَعوه امام Mahdi بسیار جذاب بود و هنوز هم جذاب است.
احمد حسن گفت خدا راهی روشن برای ارتباط با خود گذاشته است و آن راه همان راه، همان شماره تلفنی بود که از زمان آدم تا کنون هرگز تغییر نکرده است. و بسیار ساده است و پیش روی شماست و هیچ مسیحی یا یهودی یا مسلمانی با آن مخالفت نخواهد کرد. و آن این قانون است، قانون شناختن حجت یا فرستاده یا نماینده خدا. چگونه اساساً درِ خدا را بیابیم. خدا باید کسی باشد که فرستاده یا جانشین یا قائم‌مقام خود را منصوب می‌کند. و این همان چیزی است که در کتاب پیدایش می‌یابیم و همچنین در قرآن می‌یابیم که خدا می‌فرماید : « من در زمین جانشینی، قائم‌مقامی قرار می‌دهم. » او همان کسی است که آشکارا آدم را در برابر همگان منصوب می‌کند.
وقتی آدم به سوی آفرینش می‌رود، به راحتی می‌تواند بگوید... وقتی می‌پرسند : « تو کیستی؟ » می‌تواند بگوید : « من آدم هستم. » و همه می‌دانند وقتی او می‌گوید « من آدم هستم »، یعنی او کسی است که از سوی خدا منصوب شده است. هیچ کس دیگری نمی‌تواند پیش آید و ادعا کند آدم است.
فقط آدم می‌تواند ادعا کند که آدم است. پس این انتصاب الهی باید اجرا و محافظت شود. هیچ کس جز صاحب آن نمی‌تواند ادعایش کند. پس از آنکه خدا آشکارا آدم را منصوب کرد، خدا و خدا همه نام‌ها را به آدم آموخت. او تمام دانش خود را به او داد.
فقط آدم می‌تواند ادعای آدم بودن داشته باشد. بنابراین این، این، این، این انتصاب الهی باید اجرا و محافظت شود. هیچ‌کس نمی‌تواند ادعای آن را داشته باشد مگر همراه آن. پس از آنکه خداوند به صورت عمومی آدم را منصوب کرد، خدا و خدا تمام نام‌ها را به آدم آموخت. او تمام دانش خود را به او عطا کرد.
زیرنویس‌های همگام
برای این خطبه یک فایل زیرنویس VTT قابل دانلود موجود است (FA). آن را برای استفاده در یک پخش‌کننده خارجی یا پروژه دسترس‌پذیری دانلود کنید.
بنابراین این فرستادهی خدا که بر آستانهی خدا ایستاده است، که بر راه خدا ایستاده و مردم را به سوی خدا هدایت می‌کند، باید فردی معصوم باشد که همه چیز را میداند و قادر است به هر پرسشی که مخلوقات از او بپرسند پاسخ دهد. نمی‌تواند کسی بر آستانهی خدا ایستاده باشد و در عین حال افراد دیگری وجود داشته باشند که داناتر از او باشند. خب، اگر چنین بود، آنگاه آن‌ها سزاوارتر بودند که بر آستانهی خدای دانای مطلق ایستاده باشند. سومین معیار برای شناخت اینکه مسیری که در آن قرار دارید مسیر درست یا مسیر حقیقی است، این است که فرستاده همواره به سوی حاکمیت مطلق خدا فرا میخواند. این ایده که هیچ‌کس جز فردی که توسط خدا منصوب شده است نمی‌تواند حکومت کند. زیرا در واقع، وقتی آن فردِ منصوبشده توسط خدا حکومت می‌کند، خداست که حکومت می‌کند. درست مانند زمانی که دموکراتها نامزدی دارند و آن نامزد کاخ سفید را تصاحب می‌کند؛ چه کسی بر کاخ سفید حکومت می‌کند؟ دموکراتها. اگر یک نامزد جمهوریخواه پیروز شود و از دفتر بیضی حکومت کند، چه کسی بر دفتر بیضی حکومت می‌کند؟
جمهوریخواهان. بدین ترتیب، وقتی خدا پادشاهی یا جانشینی را منصوب می‌کند و آن پادشاه یا جانشین حکومت می‌کند، چه کسی حکومت می‌کند؟ خداست که حکومت می‌کند. بنابراین این سه معیار، معیارهایی هستند که بواسطهی آن‌ها فردی که در اقیانوسی از سردرگمی قرار دارد می‌تواند تشخیص دهد و بداند چگونه بفهمد که آیا در مسیر درست قرار دارد یا خیر. پس بیایید آن را به یک سناریوی واقعی تبدیل کنیم. اکنون این به چه معناست؟ به این معنا که در هر روزگار، باید کسی باشد که توسط خدا منصوب شده است و خدا همواره از طریق یک جانشین در میان مخلوقات حاضر است. هیچ لحظهای در تاریخ زمین وجود ندارد که جانشینی غایب باشد. همیشه باید کسی وجود داشته باشد. یکی از دنیا می‌رود و فرد جدیدی جایگزین او میشود. عیسی می‌رود، شمعون پطرس حضور دارد. Muhammad می‌رود، Ali Ibn Abi Talib حضور دارد. حال Ali Ibn Abi Talib می‌رود، Al-Hassan حضور دارد. Al-Hassan می‌رود، Al-Hussain حضور دارد. و بدین ترتیب، در یک خط طولانی از جانشینان، صد و بیست و چهار هزار پیامبر و فرستاده، و تعداد نامحدودی از جانشینان از آغاز آفرینش تا پایان آفرینش. بنابراین اگر من ایستاده باشم و بخواهم بدانم، در میان تاریکی خدا را صدا میزنم : « ای خدا، راه راست را به من نشان ده. اگر بودیسم است، می‌خواهم بودایی باشم. اگر مسیحیت است، می‌خواهم مسیحی باشم. اگر اسلام است، می‌خواهم مسلمان باشم. فقط حقیقت را به من نشان ده. » صداهای زیادی خواهم شنید. این گرگهایی که در لباس گوسفند هستند، این فریادها، این داد و فریادها، این ادعاها. اسلام سنی راه درست است. اوه، تو باید در این مسیر خاص باشی. تو باید بودایی باشی. تو باید... نه، تو باید مسیحی باشی. نه، تو باید پروتستان باشی. نه، تو باید متدیست باشی. نه، تو باید باپتیست باشی. نه، این. نه، این. نه، این.
اولین کاری که باید انجام دهم این است که بازگردم و بگویم : « آیا تو توسط خدا منصوب شدهای؟ » اگر پاسخ این باشد : « نه، من توسط خدا منصوب نشدهام »، آنگاه بسیار سپاسگزارم، نمیخواهم دربارهی آن بشنوم، زیرا تو حق نداری. این فریادها، این داد و بیدادها، این ادعاها. اوه، اسلام سنی راه درست است.
اوه، تو باید در این، میدانی، این نوع راه باشی. تو باید یک بودایی باشی. تو باید یک... نه، تو باید یک مسیحی باشی. نه، تو باید یک پروتستان باشی. نه، تو باید یک متدیست باشی. نه، تو باید یک باپتیست باشی. نه، این. نه، این. نه، این. اولین کاری که من باید انجام دهم این است که برگردم و بگویم : « آیا تو توسط خدا منصوب شدهای؟ » اگر پاسخ این باشد : « نه، من توسط خدا منصوب نشدهام »، آنگاه بسیار متشکرم، من نمیخواهم دربارهاش بشنوم، زیرا تو حق آن را نداری به نام خدا سخن بگویم. تنها کسی که حق دارد به نام خدا سخن بگوید و بگوید که مرا به سوی خدا هدایت خواهد کرد، کسی است که توسط خدا منصوب شده است. این تنها راهی است که قلب من می‌تواند آرام باشد.
درست یا غلط؟ بنابراین باید آن شخصی را پیدا کنم که به سراغ من می‌آید و ادعا می‌کند که توسط خدا منصوب شده است. در زمان آدم، آدم به وضوح توسط خدا منصوب شد و او میتوانست بگوید : « هی، من آدم هستم. من همان کسی هستم که توسط خدا منصوب شدهام. » وقتی به بنیاسرائیل میرسیم، وقتی در تورات و قرآن خواستار پادشاهی شدند، چه کردند؟ آیا میتوانستند پادشاه خود را منصوب کنند؟
آن‌ها نمیتوانستند پادشاه خود را منصوب کنند. بنابراین باید نزد پیامبری که در زمانشان منصوب شده بود رفتن، سموئیل. آن‌ها گفتند : « سموئیل، ما میبینیم که همه ملتهای دیگر، پادشاه دارند. ما هم پادشاهی میخواهیم. » پس سموئیل مجبور شد به خدا رجوع کند، و خدا به سموئیل، که فرستادهی او بود، وحی کرد، الهام بخشید، دستور داد که طالوت را برای آن‌ها منصوب کند. بنابراین طالوت، اولین پادشاه اسرائیل، تبدیل به یک پادشاه منصوبشده میشود. تنها راهی که او می‌تواند پادشاه باشد این است که باید منصوب میشد. همین موضوع درباره داوود نیز صادق است. همین موضوع درباره سلیمان نیز صادق است. آن‌ها باید منصوب میشدند. توسط چه کسی منصوب؟ توسط سموئیل منصوب شدند.
و انتصاب آن‌ها توسط سموئیل، که یک فرستاده خدا است، همان حکم انتصاب مستقیم از جانب خدا را دارد، مانند مورد آدم. بنابراین اکنون طالوت نزد مردم میرفت و آن‌ها میپرسیدند : تو کیستی؟ من پادشاه اسرائیل هستم. پادشاه اسرائیلِ کدام؟ پادشاه اسرائیل طالوت، همان کسی که توسط سموئیل مسح و منصوب شد. درست است؟ داوود میآمد. تو کیستی؟
من پادشاه داوود هستم. چه کسی تو را منصوب کرد؟ خدا مرا منصوب کرد. من داوود هستم که توسط سموئیل منصوب و مسح شدم. سلیمان میآمد. تو کیستی؟ من پادشاه سلیمان هستم. چه کسی تو را منصوب کرد؟ من توسط فرستاده و پادشاهی که از سوی خدا فرستاده شده بود، داوود، مسح و منصوب شدم. عیسی آمد.
او چه گفت؟ او گفت : من فرستادهی خدایی هستم که اشعیا پیش از آمدن من شما را از او آگاه کرده است. محمد آمد. او چه گفت؟ او گفت : من آن فرستادهای هستم که عیسی پیش از آمدن من شما را از او آگاه کرده است. این بیفایده خواهد بود. این با عقل سلیم در تضاد خواهد بود اگر شخص دیگری بتواند ادعای آن مقامی را بکند که توسط جانشین خدا ذکر شده است. بنابراین مثلاً هدف از آمدن عیسی نزد ما و گفتن این که بعد از من روزی محمد خواهد آمد چیست؟
اگر یک میلیون و یک نفر میتوانستند قبل از محمد بیایند و ادعا کنند که محمد هستند، آنگاه این واقعاً نشانهای از هدایت نخواهد بود. درست یا غلط، این منبعی از گمراهی خواهد بود. مردم سردرگم میشدند. بنابراین خدا باید وعده دهد که از این نام و ادعای این نام محافظت کند. هیچ‌کس نمی‌تواند ادعای آن را بکند مگر همراه واقعی آن. و این همان چیزی است که در حدیث اهل بیت، alayhim salam، و در واقع همچنین در روایات یهودیان و مسیحیان می‌یابیم، این که هر کس ادعا کند فرستاده خدا است و واقعاً از جانب خدا نباشد، خدا عمر او را قطع خواهد کرد. این باید محافظت شود.
از گمراهی. مردم دچار سردرگمی میشدند. بنابراین خدا باید وعده دهد که محافظت کند از این نام و ادعای این نام. هیچ‌کس نمی‌تواند آن را ادعا کند مگر همراه آن. و این همان چیزی است که در حدیث اهل بیت، علیهم السلام، و در واقع همچنین در روایات یهودیان و مسیحیان می‌یابیم، این است که هر کس ادعا کند فرستاده خداست و واقعاً از جانب خدا نیست، آنگاه خدا زندگی او را قطع خواهد کرد. باید محافظت شود.
در غیر این صورت منطقی نیست. درست یا غلط؟ بنابراین می‌یابیم که پیش از آنکه عیسی ادعا کند همان کسی است که فرستاده شده و توسط اشعیا و پیامبران پیش از او ذکر و پیشبینی شده است، هیچ‌کس دیگر چنین ادعایی نکرده است. او نخستین کسی است که این ادعا را کرده است.
مردم میتوانند پس از او چنین ادعایی کنند. مهم نیست زیرا این موضوع پیشتر در عیسای Muhammad sallallahu alayhi wa sallam محقق شده است. اما نمیتوانند پیش از او چنین ادعایی کنند. Nobody claimed to be mentioned on the tongue of Jesus before him. Nobody can claim to be the appointed king except for the appointed king.
اما او همچنین باید این ادعا را با دانش پشتیبانی کند to provide an added assurance for the people. And he also has to call towards the supremacy of God. He can't come with a system of rule that's based on the right of birth, for example, or based on elections, or based on any type of other political system. It has to be that God is the one who appoints and that's it. So Ahmad al-Hasan to them when he came with these things, he brought a logical argument forth that nobody could argue against. Everybody agreed that actually this is the case. And when they go and they look at the examples of the prophets and the messengers, they find that yes, David, Solomon, Ezekiel, the prophets, the messengers, all of them from the time of Adam till Muhammad were claiming that God is the only one who can rule. God is the only one who can appoint a king, a messenger, a vice-chair.
And that that vice-chair has to be knowledgeable. And that vice chair has to call towards this system. They have to be. This criteria is an infallible one. And so, in 1999, we found that Ahmed al-Hassan was the only person on the entire planet who fulfilled that criteria. Ahmed al-Hassan, out of all the voices on the planet, those who were calling towards this religion or that religion, this path or that path, there was only one man who said, I am sent by God. And that automatically makes him the only claim that's worth investigating. Because we don't want to hear about religion from somebody else who woke up in this world just as confused as everybody else and didn't have divine enforcement or inspiration or conversation or instructions from God. Correct or no ?
When we looked at Ahmed al-Hassan, what is this man saying ? He was raising a book and he was saying, you see this book ? What does it say ? And it had in there a narration that was written by Imam Ali, who was the successor of Muhammad and the husband of Fatima Zahra, the daughter of the Prophet.
و همسر فاطمه زهرا، دختر پیامبر. و این وصیت پیامبر محمد بود. بنابراین در شب رحلت پیامبر ، پیامبر وصیتنامهای نوشت. و قرآن می‌گوید واجب است که اگر مرگ به سراغ کسی آمد، او وصیتنامهای بنویسد. و پیامبر محمد، به عنوان پیامبر بزرگ و فرستادهای برای بشریت و به عنوان مردی با اقتدار عظیم، او اکنون بر ملتی از اعراب حکومت میکرد. او تمام این قبایل را متحد کرده بود. بیش از ۱۴۰,۰۰۰ عضو از دین اسلام تحت حاکمیت سیاسی او بودند. اگر او بدون تعیین جانشین خود از دنیا میرفت، آنگاه این باعث میشد که او شایسته پیامبر بودن یا شایسته حاکم بودن نباشد. در واقع، این امر عمر و ابوبکر و عثمان را، که پیامبر نبودند و منصوب الهی نبودند، باهوشتر از او نشان میداد. زیرا ابوبکر، قبل از رحلت خود، عمر را منصوب کرد.
و عمر، قبل از رحلت خود، یک شورای کوچک یا کمیتهای از افراد را منصوب کرد تا درباره اینکه چه کسی پس از آن جانشین باشد رأی دهند. بنابراین هر یک از آن‌ها در طول زندگی خود، قبل از مرگشان، روش یا انتصاب حاکم پس از خود را تضمین کردند، تا اینکه نمیرند و مردم را در سردرگمی عظیم رها نکنند. و گروهی از مردم تصمیم میگیرند از این فرد حمایت کنند در حالی که گروه دیگری از مردم تصمیم میگیرند از آن فرد حمایت کنند و همه آن‌ها شروع به جنگیدن با یکدیگر می‌کنند. هر یک از آن‌ها گفت : نه، من مطمئن خواهم شد که قبل از مرگم، جانشین خود را در وصیتنامهام منصوب کنم. بنابراین اگر ابوبکر به اندازه کافی هوشمند بود که این کار را انجام دهد، و او در ارتباط مستقیم با خدا بود، و عمر به اندازه کافی هوشمند بود که این کار را انجام دهد، و او در ارتباط مستقیم با خدا بود، آنگاه پیامبر محمد، که در ارتباط مستقیم با خدا بود، باید این کار را انجام داده باشد.
و او این کار را انجام داد. و ما یک روایت می‌یابیم، و این تنها روایتی است که موجود است و محتویات وصیتنامه پیامبر محمد را ذکر می‌کند. و در آن وصیتنامه، پیامبر محمد می‌فرماید : من به شما کتابی خواهم داد که اگر به آن تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد.
بنابراین اکنون یک وعده وجود دارد. و این وعده همان وعدهای است که خدا به آفرینش هنگامی که آدم را منصوب کرد داد. اگر به آدم تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد. اگر به عیسی تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد. اگر به محمد تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد. محمد همچنین می‌فرماید : من به شما کتابی، نوشتهای خواهم داد. اگر به آن تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد. یاران گفتند : « نه، امم، میدانید، قرآن برای ما کافی است و ما به این کتاب نیازی نداریم »، در روایتی به نام فاجعه، فاجعه روز پنجشنبه. و بنابراین پیامبر آن‌ها را رد کرد، و وقتی با یاران نزدیک خود و با جانشین خود، امام علی بود، به او دستور داد که وصیتنامه را بنویسد.
در آن، پیامبر می‌فرماید : « بعد از من، دوازده امام خواهند بود، و بعد از آن‌ها دوازده مهدی خواهند بود. » و سپس او یکی یکی یکی یکی یکی نامهای جانشینان خود را، شروع با امام علی، برمیشمرد. و او می‌فرماید : « امام علی، هنگامی که مرگ به سراغ او آمد، باید امامت را منتقل کند. او باید از جانشینان او، آغاز کردن با امام علی. و او می‌گوید : « امام علی، هنگامی که مرگ به سراغ او آمد، باید امامت را منتقل کند. او باید دفتر الهی به امام حسن. و هنگامی که مرگ فرا رسد، او باید آن را به امام حسین بسپارد، و بدین ترتیب، از امام به امام به امام تا اینکه به امام دوازدهم برسد. » و سپس فرمود : « و هنگامی که مرگ فرا رسد، او باید آن را به نخستین مؤمنان بسپارد. » و او نامهای دوازده مهدی را ذکر می‌کند. حداقل سه تن نخستین از دوازده مهدی : احمد و عبدالله و مهدی.
بنابراین اکنون احمد الحسن، علیهالسلام، پیش آمد و ادعا کرد که که در وصیت پیامبر محمد صلیالله علیه و آله منصوب شده است، همان پیامبر محمد— که پیامبر محمد فرمود اگر به آن تمسک جویید، هرگز گمراه نخواهید شد. اکنون من مجبورم...
به عنوان یک مؤمن که در جستجوی حقیقت است، مجبورم تسلیم شوم، زیرا او با نامهای از انتصاب از سوی پیامبر محمد صلیالله علیه و آله نزد من آمد. اگر بگوییم، « آه، اما، اما شاید او دروغگو باشد. هر کسی می‌تواند ادعای احمد بودن کند. » اگر باور کنیم که هر کسی می‌تواند ادعای احمد بودن کند و اینکه او ممکن است مدعی دروغین باشد، آنگاه این نامهای نیست که در برابر گمراهی ایمنی و حفاظت ایجاد کند. و بنابراین، شخصی که آن را نوشت و گفت که این نامهای است که در برابر گمراهی محافظت می‌کند نمی‌تواند یک پیامبر باشد. و در واقع، مشروعیت کل فرآیند زیر سوال می‌رود. زیرا اکنون اگر احمد الحسن بتواند ادعا کند که احمدِ موجود در وصیت است، اما نباشد، خب چه چیزی مانع میشود که محمد ادعا کرده باشد که، اِه، بر زبان عیسی ذکر شده است در حالی که نبود؟ چه چیزی مانع میشود که عیسی ادعا کند همان کسی است که توسط اشعیا پیشبینی شده بود در حالی که نیست؟ بنابراین کل ماجرا فرو میریزد و متلاشی میشود، و تبدیل به یک، یک، اقیانوسی از سردرگمی میشود. و هیچ راهی برای تشخیص اینکه چه کسی راستگو است و چه کسی واقعاً فرستادهای از خدا وجود ندارد، مگر اینکه خدا آسمانها را بگشاید و، و، و خودش منصوب کند.
بله، احمد الحسن، علیهالسلام، سپس پس از ادعای اینکه احمدِ موجود در وصیت است، تمام علمای اسلام را به چالش کشید و همچنین علما و کشیشان و واعظان مسیحیت و خاخامهای یهود را. او گفت : « من در مورد توراتشان از یهودیان داناترم. من در مورد انجیلشان از مسیحیان داناترم— در مورد انجیلشان. من در مورد قرآنشان از مسلمانان داناترم. » و او به سوالات مردم پاسخ داد، و کتابهایی نوشت که آن واقعیت را نشان میداد، و بدین ترتیب ثابت کرد که او دارای دانش الهی است. پس— احمد الحسن، دو مورد از سه معیار را محقق ساخت. و معیار سوم این است که او با پرچمی آمد، و آن پرچم پرچم حاکمیت خدا است، که در البیعهلله نوشته شده است، یا حکومت، پادشاهی تنها از آنِ خداست.
تنها کسی که حق دارد به سایر مخلوقات بگوید چه کنند کسی است که توسط خالق قادر متعالی که آن مخلوقات را آفریده است، منصوب شده باشد. که در البیعهلله نوشته شده است، یا حاکمیت و پادشاهی تنها از آنِ خداست. تنها کسی که حق دارد به سایر مخلوقات بگوید چه کنند، کسی است که توسط خالق متعالی که آن مخلوقات را آفریده، منصوب شده باشد.
این همان نظام حکومتی است که امام حسن با آن آمد. و او گفت این یک نظام جدید نیست. این همان نظامی است که از زمان آدم تاکنون وجود داشته است. تمامی سایر علما در زمان ظهور و بروز احمد الحسن فراخوان میدادند، برای مثال، به سوی انتخابات یا حمایت از این کاندیدای مرجع یا آن کاندیدای مرجع، این کاندیدای جمهوریخواه، آن کاندیدای دموکرات بودند. اما هیچ‌کس در کره زمین ادعا نمیکرد که حاکم یا پادشاه یا پیامبر منصوب الهی است و بتواند آن را با یک ادعا، یک نامه انتصاب توسط پیامبر مقدس یا شخصی که آن‌ها را فرستاده است اثبات کند و دانشی را به نمایش بگذارد همانگونه که احمد الحسن انجام داد.
و اینگونه است که میدانید چه مسیری را باید دنبال کنید. و اینگونه است که ما دانستیم چه مسیری را باید دنبال کنیم. شگفتانگیز است، مگر نه؟ و وقتی درباره آن فکر میکنیم و به انجیلها نگاه میکنیم، میبینیم که پس از عیسی، پس از اینکه عیسی از دنیا رفت، رهبری روشنی برای کلیسا به شکل شمعون پطرس وجود داشت. و شمعون پطرس فقط کسی نبود که از جانب خود وارد قدرت شده باشد، بلکه او باید توسط عیسی قبل از وفات عیسی منصوب شده باشد. و دقیقاً همین چیزی است که در انجیلها می‌یابیم. عیسی به طور عمومی شمعون پطرس را منصوب می‌کند.
می‌یابیم که محمد صلی الله علیه و آله در غدیر امام علی علیه السلام را منصوب می‌کند. بنابراین یک انتصاب عمومی وجود دارد و همچنین این واقعیت وجود دارد که او امام علی علیه السلام و کسانی را که قرار بود پس از امام علی بیایند در وصیتنامه خود منصوب کرد.
شما نخستین بندها را میخوانید؛ باقی متن در بالا باز میشود. اسلایدشوی هوش مصنوعی از متن کامل ساخته میشود.
